Ja, in 2007 zijn er wel tal van leuke deuntjes gemaakt.

Hier een lijstje met mijn favoriete deuntjes van afgelopen jaar (2007 dus, want die is net afgelopen):

Uitleg is overrated.

1. NiN
2. Tool
3. Battles
4. Damien Rice
5. Enter Shikari

Rock Werchter, alweer een week geleden. Volgens velen het beste festival van de wereld, maar is dat ook zo? In ieder geval hebben ze wel elk jaar een geweldig affiche met grote namen. De campings daarentegen zijn niet bepaald geniaal te noemen (die van ons had geeneens een douche ), maarja … je kan niet alles hebben.

Maar goed, de bands/artiesten. Wat was er goed en wat was minder, of viel tegen?

TOP:
1. Damien Rice: verbluffend goed, intens, dynamisch, allemaal goede muzikanten, goed geluid. Grote aanrader voor Lowlands 2007.
Cijfer: 9.5

2. Metallica: dit keer met de ‘Sick From The Studio’ tour (vorig jaar de ‘Escape From The Studio’ tour). Originaliteit qua tournaam is een beetje ver te zoeken, maar de setlist is geweldig (onder meer Fade To Black, And Justice For All, The Four Horsemen en Whiplash!). Er straalt ook zoveel speelplezier vanaf, geweldig Jammer genoeg in het schema bijna direct na Damien Rice, dus een plek vooraan kon je vergeten.
Cijfer: 9-

3. Keane: vorig jaar op Rock am Ring al in m’n top 5 beland en het bleek nu dat dat geen toevalstreffer was. Dit jaar waren ze wellicht nog beter. Tom (de zanger dus) was erg goed bij stem, de lichtshow was top en ze hadden zelfs een soort catwalk waarbij ze enkele nummers op het ‘middenpad’ wat nummers speelden, waarvan één zelfs met gitaar.
Cijfer: 8,5

4. The Chemical Brothers: vooraf weinig van verwacht, maar het spatte er werkelijk vanaf. Goede vibe, prachtige met het geluid gesynchroniseerde animaties, bruut geluid … geweldig
Cijfer: 8

5. Air: ietswat saai in het begin, maar wel retestrak. Vrij vroeg op de 1e dag gepland, gelukkig wel in de tent. Beetje jammer dat ze ‘All I Need’ niet speelden, maar voor de rest erg goed. Geluid was wel wat overdone (vooral de lage tonen).
Cijfer: 7,5

IETS MINDER
1. Faithless: 3 leuke nummers, de rest ultrasaai. En dan ook nog de afsluiter van het festival zijn, Jammer, jammer. De Belgen bleken het wel tof te vinden, maar ik had natuurlijk gewoon bij Tori Amos in de tent moeten gaan kijken …

2. Pearl Jam: aardig optreden, eindelijk op RW te zien! Was zelf niet onder de indruk, het kon me eigenlijk weinig boeien. Op Pinkpop 2000 vond ik ze stukken interessanter.

3. Amy Winehouse: geweldige stem, maar waardeloze presentatie. Dronken op het podium en half wankelend je nummers zingen en tussendoor onbegrijpelijke teksten tegen je band, danwel crew, zeggen maakt het niet beter   Het leek er ook op dat iedereen wachtte op ‘Rehab’ en dat duurde even, want ze begon een kwartier te laat.

4. Razorlight: gaap.

5. Bloc Party: viel me ook wat tegen, had beter bij Lily Allen kunnen gaan kijken (maar dat kan op Lowlands gelukkig ook nog).

Verder noemenswaardig:
+ Joan As Police Woman (niet geniaal, wel erg leuk)
+ Air Traffic (soort van opgevoerde Keane met gitaar en dan beter, aanrader voor Lowlands)
+ Enter Shikari (voor ons de dag-opener op dag 2. Geweldig vermaak met aparte dansmoves, erg lachen . Ook te zien op Lowlands!)
+ Klaxons (leuke deuntjes, leuke cd, ga ik zeker heen bij Lowlands)
+ Luikse wafels!

- prijzen van het eten. De taco’s waren goed te betalen, maar een bakje bami of een bordje pasta kostte 7 euro … bah.
- planning van die Belgen #1: Maxïmo Park overlappen met The Kooks, hoe komen ze erop?!
- planning van die Belgen #2: beetje ongelukkig om Incubus, Damien Rice en Metallica exact achter elkaar te plannen.
- nogmaals: geen douches op de camping. Met dit weer (niet al te warm) uiteindelijk prima te doen, met warmer weer een slecht plan.

Het beste festival van de wereld? Ik weet ‘t niet. Qua affiche wellicht, maar Lowlands blijft toch wel m’n favoriete festival: veel meer podia, groter terrein, campings direct naast festivalterrein, minder dronken Engelsen

Op naar Lowlands en wellicht volgend jaar weer een ander buitenlands festival (Download, Roskilde, Glastonbury, Sziget?)

Nee, niet "de top 5 van Pieter Jouke is de enige top 5, die er toe doet. De top 5!" … maar wel een top 5 van optredens gezien in 2006.

Dit jaar aardig wat bands gezien. Dat krijg je met twee 3-daagse festivals en 1 festivaldag en daarnaast een hoopje losse concerten

Top 5 optredens:

De twijfelachtige (maar zonder twijfel meer dan verdiende) eer voor het slechtste optreden van 2006 gaat naar:
Black Eyed Peas op Rock Werchter, live troep van de bovenste plank. Tromgeroffel overbodig.

Welkom
op deze SUPERORIGINELE weblog

was ge-ni-aal.

Top 5 optredens:
1.  Tool ( b – r – i – l – j – a – n – t )
2.  Metallica (zeer goede setlist: heel Master Of Puppets, One, Creeping Death, Enter Sandman, Sad But True EN geen St. Anger nummers)
3.  Dredg (erg goed)
4.  Keane (prachtig (L))
5.  Alice In Chains (met een zanger die best goed was, maar toch niet kan tippen aan Layne Staley (originele zanger, 4 jaar geleden overleden). Daarnaast James Hetfield op vocals bij ‘Would?’)

Wat minder was:
- wat optredens gemist (bijvoorbeeld Art Brut, Bloodhound Gang, Jamiroquai en Soil), ontkom je niet aan
- niet genoeg Bratwurste op
- het prachtige weer (soms vrij koud )

MEXICO TEQUILAAAAAAAAAAAA !!

Uitslag poll: Wat is jouw favoriete CD van 2005?

Net alsof iemand het boeit ….

Er is 61x gestemd.

De uitslag is als volgt:
- 17 stemmen voor ‘Hij staat er niet tussen (spam ‘m dan ff bij reacties)’
   * o.a. Trivium, Rammstein en Chimaira
- 9 stemmen voor ‘Opeth – Ghost Reveries’
- 8 stemmen voor ‘Racoon – Another Day’ en ‘Katie Melua – Piece By Piece’
- 5 stemmen voor ‘KT Tunstall – Eye To The Telescope’
- 3 stemmen voor ‘System Of A Down – Mezmerize’ en ‘Coldplay – X&Y’
- 2 stemmen voor ‘Maxïmo Park – A Certain Trigger’
- 1 stem voor ‘Kaiser Chiefs – Employment’
- 0 stemmen voor ‘Reel Big Fish – We’re Not Happy ‘Til You’re Not Happy’ en ‘Athlete – Tourist’

Voor de rest haten 5 stemmers muziek, alleraardigst.

Mijn top 10 van albums uit 2005 ziet er op dit moment overigens anders uit, zoiets denk ik:
1.   Oceansize – Everyone Into Position
2.   Opeth – Ghost Reveries
3.   Dredg – Catch Without Arms
4.   Feeder – Pushing The Senses
5.   Dropkick Murphys – The Warrior’s Code
6.   KT Tunstall – Eye To The Telescope
7.   Reel Big Fish – We’re Not Happy ‘Til You’re Not Happy
8.   Stevie Ann – Away From Here
9.   Jack Johnson – In Between Dreams
10. Athlete – Tourist

Nog een paar weken en het is zover … 2005 zit er bijna op.
Er is dit jaar natuurlijk weer genoeg gebeurd, maar ik spits me hier toe op de muzikale kant van 2005.

“Wat heeft 2005 gebracht op muzikaal gebied?”

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: er is dit jaar ontzettend veel goeds uitgebracht. Uit een selectie van 100 albums heb ik een top 10 opgesteld van eigen favorieten. Je zult zien dat het qua genre nogal uiteen loopt.

Pas op, muzieksmaak is subjectief, dus het kan best mogelijk zijn dat je vindt dat er waardeloze CD’s in de lijst staan
Zo vond ik zelf sommige platen bij de eerste luisterbeurt niet echt boeiend klinken, maar zoals wel vaker hebben veel platen luistertijd nodig. Door ze een ‘tweede kans’ te geven en ze beter te beluisteren, kunnen platen ‘groeien’ en steeds beter worden (of ze blijken gewoon slecht te zijn ).

Bla bla, genoeg geluld … hier komt mijn top 10 van 2005.

:: ALBUM TOP 10 VAN 2005 ::

1. Opeth – Ghost Reveries

Zonder twijfel met afstand de beste plaat van 2005. Dit is alweer het achtste album van Opeth, afkomstig uit Zweden. De muziek die de band maakt is vrij lastig te beschrijven, maar death metal met o.a. progressieve invloeden zou een aardige omschrijving kunnen zijn.
Goed, de nieuwe CD. Wat kan ik er meer over zeggen dan dat ‘ie eigenlijk briljant is. Het geluid van Opeth bestaat uit technisch perfect gitaar -en basgeluid, aangevuld met keyboard en het drumwerk van Martin Lopez en daarnaast uiteraard Mikael’s bijna poëtisch klinkende cleane stem en duivels diepe, maar verstaanbare (!) grunt.
De nummers barsten van de dynamiek en de talloze overgangen van rustig naar distortion (en vice versa) zijn geweldig! Het beste nummer van de CD is ‘The Grand Conjuration’, maar ‘Ghost Of Perdition’, ‘The Baying Of The Hounds’, ‘Beneath The Mire’, ‘Atonement’ (geen ‘herrie’) en ‘Reverie/Harlequin Forest’ zijn ook tamelijk geniaal te noemen.
De beste CD van Opeth tot nu toe.

2. Racoon – Another Day

De Nederlandse popband uit Zeeland die dikwijls on-Nederlands goed wordt genoemd. Enkele jaren geleden door platenmaatschappij Sony aan de kant gezet wat nogal een domper was, maar de heren zijn terug en hoé!
Another Day is echt een topplaat, een pareltje. Op het album vind je vooral rustige en gevoelige popliedjes (o.a ‘Love You More’, ‘Brother’, ‘Lose Another Day’, ‘Walk Away’ en ‘Laugh About It’), maar ook enkele meer uptempo nummers (zoals ‘Happy Family’ en ‘Couple Of Guys’). Tekstinhoudelijk is de band sterk gegroeid ten opzichte van de eerste 2 albums en het geluid dat de band voortbrengt (met akoestisch gitaar en 2e vocalen) past perfect bij de liedjes (goh).
Het nummer ‘Love You More’ krijgt van mij het stempel ‘Beste single van 2005′, een werkelijk te prachtig nummer.
Inderdaad, on-Nederlands goed

3. System Of A Down – Mesmerize

Deze band is te herkennen aan hun eigen geluid, dynamisch en absurd, maar vooral uniek. Ze hebben in 2005 zelfs 2 albums uitgebracht: Mezmerize en Hypnotize. Waar Mezmerize wat rustiger en melodieuzer is, is Hypnotize harder en vooral chaotischer, maar zonder rommelig te worden.
Op beide albums staan geweldige nummers, vooral het absurde ‘Vicinity Of Obscenity’ op ‘Hypnotize’ en ‘B.Y.O.B.’ op ‘Mezmerize’. Persoonlijk vind ik Mezmerize toch iets beter, omdat deze plaat wat uitgebalanceerder klinkt dan Hypnotize.
Het is goed mogelijk om de albums achter elkaar te luisteren en daarmee maak je de cirkel rond: ‘Mezmerize’ begint met de ‘Soldier Side – Intro’ en ‘Hypnotize’ eindigt met ‘Soldier Side’. Het is trouwens best opmerkelijk dat System Of A Down commercieel scoort, omdat het eigenlijk niet echt mainstream muziek is. Niet dat dat boeiend is ofzo, maar toch

4. Kaiser Chiefs – Employment

Dé festivalband van 2005 bij uitstek, afkomstig uit Engeland en genoemd naar de Zuid-Afrikaanse voetbalclub Kaiser Chiefs.
De eerste helft van dit album staat vol met geweldig catchy nummers als ‘Everyday I Love You Less And Less, ‘I Predict A Riot’, ‘Modern Way’, ‘Na Na Na Na Naa’ en ‘Oh My God’. Fantastisch!
Det tweede helft van het album is niet zo sterk als de eerste helft, maar bevat nog wel een paar erg leuke nummers zoals ‘Saturday Night’ en ‘Time Honoured Tradition’.
Het geluid van de Kaiser Chiefs is niet helemaal uniek, maar ‘Employment’ is wel een enorm catchy en energiek debuutalbum en zeker het beluisteren waard.

5. Reel Big Fish – We’re Not Happy ‘Til You’re Not Happy

Reel Big Fish is een 6-koppig ska-punk formatie uit Californië en We’re Not Happy ‘Til You’re Not Happy is hun 4e album.
Dit album klinkt tamelijk anders dan de eerdere (vooral de eerste 2) albums. Het is wat minder ska/punk-achtig (o.a. minder trompet en trombone) en meer ska/’rock’/poppy, de vocalen klinken anders en is er meer nadruk gelegd op de (distorted) gitaar-akkoorden. Is dat negatief? Nee, niet echt. De nummers zelf zijn nog steeds erg sterk, hebben pakkende en catchy melodieën en zitten vol energie. De lyrics zijn behoorlijk cynisch/negatief, maar geweldig goed/sterk.
Ook heeft Reel Big Fish het vermogen om het meest negatieve liedje (qua lyrics) gewoon supervrolijk te laten klinken, prachtig!
Er staan eigenlijk geen slechte nummers op dit album, maar vooral ‘The Fire’, ‘Drinkin”, ‘Don’t Start A Band’, ‘The Bad Guy’, ‘One Hit Wonderful’, ‘Last Show’ en ‘Say Goodbye’ zijn bijna instant-classics.
Ondanks (of dankzij) de cynische ondertoon is dit album weer A-W-E-S-O-M-E!

6. Athlete – Tourist

Prachtig tweede album van dit kwartet uit Londen. Athlete maakt indie gitaarpopmuziek, overlopend van emotie en vaak dromerig klinkend. Wat enorm opvalt is dat de nummers echt als één geheel klinken en niet alsof later de teksten zijn geschreven.
Ik kan nu wel de beste nummers op gaan sommen, maar eigenlijk staan er alleen maar goede nummers op dit album.
Bovendien weten ze het live ook te brengen. Ik vond Athlete één van de beste optredens op Lowlands dit jaar en dat met die programmering!

7. Maxïmo Park – A Certain Trigger

Weer een debuutalbum. Maxïmo Park kun je scharen in een rijtje met Kaiser Chiefs en Bloc Party (en The Rakes, Razorlight, Art Brut, etc.): britpop/post-punk.
Van dit genre vind ik toch overduidelijk de Kaiser Chiefs en Maxïmo Park boven de rest uitsteken.
Wat bij deze band vooral opvalt zijn de goede vocals en dat het opmerkelijk origineel klinkt.
De beste nummers zijn ‘Apply Some Pressure’ (beste nummer van het album), ‘Graffiti’, ‘Going Missing’, ‘Limassol’, ‘The Coast Is Always Changing’, ‘The Night I Lost My Head’ (geweldig) en ‘Now I’m All Over The Shop’ (ook geweldig).
Dit zou best wel eens een sensatie kunnen worden in 2006 (of niet).

8. KT Tunstall – Eye To The Telescope

Nieuwkomer dit jaar. KT Tunstall is een half Chinese, half Schotse folk/pop singer/songwriter.
Haar debuutalbum bevat eigenlijk geen slechte nummers en blinkt uit op het gebied van prachtige vocalen (zowel ‘zacht’ als ‘rauw’) en melodieën en daarnaast mooie teksten.
‘Eye To The Telescope’ is een erg radiovriendelijk album. Het album bevat enorm rustige nummers zoals ‘Under The Weather’, ‘Silent Sea’, ‘Heal Over’ en ‘Through The Dark’, maar ook iets energiekere liedjes (bijvoorbeeld ‘Suddenly I See’ (misschien wel het leukste nummer van het album)) en de reeds uitgebrachte single ‘Black Horse And The Cherry Tree’ (welke als bonustrack op het album staat en eigenlijk niet echt bij de rest van de nummers past qua muziekstijl).
Perfect album voor de vroege zondagmiddag (en elk ander willekeurig moment in de week): “wooeehoeee”

9. Katie Melua – Piece By Piece

Katie Melua is een zangeres/muzikant, geboren in 1984 in Georgië, maar opgegroeid in Belfast (Ierland).
Haar tweede album (na ‘Call Of The Search’ uit 2003) is weer een prachtige easy listening plaat geworden, welke een mix is van pop, vocale jazz en blues.
De beste nummers zijn ‘Shy Boy’, ‘Nine Million Bicycles’ (de single die het ook behoorlijk goed deed in de Nederlandse Top 40), ‘Halfway Up The Hindu Kush’, ‘Spider’s Web’, ‘Thank You, Stars’, ‘I Cried For You’ en ‘I Do Believe In Love’.
Katie brengt de teksten heel gevoelig en het is dan ook heerlijk om naar deze CD te luisteren in je luie stoel, hangmat of waar dan ook.

10. Coldplay – X & Y

Coldplay, de britse band rondom Chris Martin. Deze zanger heeft geen briljante stem (live is het af en toe zelfs zwaar vals) en dit 3e album werd, in tegenstelling tot ‘Parachutes’ en ‘A Rush Of Blood To The Head’, door menig reviewer negatief beoordeeld.
Het enige manco mijns inziens aan dit album is dat er geen nummer op staat die er echt uitspringt (zoals ‘Yellow’ op ‘Parachutes’ en ‘Clocks’ op ‘A Rush Of Blood To The Head’.)
Ook vond ik de keuze van ‘Speed Of Sound’ als 1e single wat ongelukkig, dit is één van de mindere nummers op het album.
Al met al staan er op deze plaat gewoon weer echte Coldplay-nummers die groeien naarmate je ze vaker luistert (en uiteindelijk grijs worden gedraaid op de radio).
Vooral ‘What If’, ‘Talk’, ‘A Message’, ‘The Hardest Part’, ‘Swallowed In The Sea’ en ‘Til Kingdom Come’ zijn gewoon weer prachtige nummers.

Ja, 10 CD’s kiezen was erg lastig, maar nogmaals, er is dit jaar dan ook zoveel moois uitgebracht. Daarom heb ik ervoor gekozen om nog een Bonus Top 5 toe te voegen
Hiermee vallen alsnog wel een aantal albums buiten de boot en daarmee doe ik ze misschien tekort. Ik kan zo nog 10 albums noemen die meer dan de moeite waard zijn, maar je moet ergens een grens trekken

:: BONUS TOP 5 ::

1. Oceansize – Everyone Into Position

Vrij onbekende, maar erg getalenteerde band. Dit album is wat zweveriger dan Effloresce uit 2003, maar ook zeker de moeite waard! Het is vrij lastig om het geluid van Oceansize te omschrijven, dus ik zou hem maar gewoon gaan luisteren. Deze CD is overigens zeker niet geschikt voor iedereen.
Ja, je hebt inderdaad geen fuck aan deze tekst

2. Feeder – Pushing The Senses

Dit nieuwe album van Feeder bevat tijdloze nummers met een bepaalde melancholische sfeer, zoals het prachtige ‘Feeling A Moment’, ‘Bitter Glass’, ‘Tender’, ‘Morning Life’ en ‘Pilgrim Soul’.
Prachtige (en behoorlijk rustige) plaat, aanrader voor iedereen!

3. Buckethead & Friends – Enter The Chicken

Buckethead is een underground gitarist. Dit album is geproduceerd door Serj Tankian (van System Of A Down inderdaad) en in tegenstelling tot oudere albums van Buckethead is deze niet 100% instrumentaal, maar bevat hij nummers met gezongen teksten (m.u.v. ‘Nottingham Lace’), ingezongen door een breed gezelschap van gastzangers/zangeressen. Erg afwisselend qua muziekstijl, maar echt de moeite waard.

4. James Blunt – Back To Bedlam

De ex-soldaat met de breekbare stem. Door menigeen verguisd, maar ik vind juist dat dit album genoeg goede nummers heeft en z’n (niet echt briljante) stem juist wel die emotie brengt die bij de nummers horen. Beste nummers zijn ‘Goodbye My Lover’ en ‘Cry’.

5. Lene Marlin – Lost In A Moment

Ooit een hitje gehad in Nederland: ‘Sitting Down Here’ (wie kent hem nog?). Daarna in Nederland weinig potten gebroken, maar dit album is verrassend goed! Het bevat allemaal rustige treurige liedjes, maar prachtig ingezongen en met de juiste muzikale begeleiding (o.a. piano) is het echt een hele mooie plaat geworden.

STEM NU OP JE FAVORIETE ALBUM IN DE NIEUWE POLL!
Staat je eigen favoriet er niet bij? Dat is natuurlijk goed mogelijk. Post ‘m dan maar gewoon hieronder.

Als laatste: Wat kunnen we in 2006 zoal verwachten? Natuurlijk de nieuwe plaat van Tool (ja, eindelijk ) en en en … ach whatever, dat zien we volgend jaar wel ….